Psychoterapia zaburzeń lękowych

Lęk to naturalna emocja, która ma nas chronić. Czasem jednak wewnętrzny system alarmowy uruchamia się w momentach, gdy nie ma realnego zagrożenia. Jeśli czujesz, że ciągłe zmartwienia, napięcie lub nagłe ataki paniki kontrolują Twoje życie, odbierając swobodę działania, jestem tu, by pomóc.

Korzystam z terapii poznawczo-behawioralnej, uznawanej za złoty standard w leczeniu zaburzeń lękowych. Wspólnie uczymy się rozumieć reakcje ciała i umysłu oraz wprowadzać strategie, które przywracają poczucie bezpieczeństwa.

Kiedy lęk staje się problemem?

Lęk zaburza codzienne funkcjonowanie, gdy jest zbyt silny, długotrwały i utrudnia pracę, relacje czy wychodzenie z domu. Typowe sygnały to:

  • ciągłe uczucie napięcia i bycia „na krawędzi”,
  • kołatanie serca, duszności, zawroty głowy lub drżenie rąk,
  • unikanie sytuacji, miejsc lub ludzi wywołujących dyskomfort,
  • gonitwa myśli i tworzenie czarnych scenariuszy,
  • trudności z zaśnięciem przez natłok zmartwień.

Obszary mojej pracy

Pomagam w szerokim spektrum zaburzeń lękowych zgodnie z DSM-5, m.in.:

  • zaburzenie lękowe uogólnione (GAD) – przewlekłe zamartwianie się niemal o wszystko;
  • lęk paniczny i ataki paniki – nagłe, silne napady lęku z objawami z ciała;
  • fobia społeczna – paraliżujący lęk przed oceną i kompromitacją w kontakcie z innymi;
  • fobie proste – silny lęk przed konkretnymi obiektami lub sytuacjami (np. krew, zastrzyki, latanie);
  • separacyjne zaburzenie lękowe – nadmierny lęk przed rozłąką z bliskimi i obawą o ich bezpieczeństwo.

Natręctwa i obsesje

Pracuję również z zaburzeniami pokrewnymi:

  • OCD – natrętne myśli redukowane przez rytuały, sprawdzanie czy liczenie;
  • dysmorfofobia – uporczywe skupianie uwagi na wyobrażonym lub drobnym defekcie wyglądu;
  • dermatillomania i trichotillomania – kompulsywne skubanie skóry lub wyrywanie włosów w celu rozładowania napięcia.

Jak pracujemy nad oswojeniem lęku

  • tłumaczę mechanizm lęku, by zrozumieć reakcje ciała i umysłu;
  • stosujemy ekspozycję – stopniowo konfrontujemy się z sytuacjami lękowymi w bezpiecznych warunkach;
  • prowadzimy eksperymenty behawioralne, by testować przekonania w praktyce;
  • pracujemy z myślami, rozpoznając zniekształcenia poznawcze i tworząc bardziej realistyczne oceny;
  • wdrażamy techniki relaksacyjne, które obniżają przewlekłe napięcie.